Gebiedskaart Elst: verschil tussen versies

Uit Limes-wiki
Ga naar: navigatie, zoeken
(Het landschap)
(Het landschap)
Regel 28: Regel 28:
 
Toen de Romeinen in 19 voor Chr. in het rivierengebied kwamen, waren dus de landschapsvormende processen al voltrokken, de geologische opbouw is niet meer gewijzigd. De mens heeft wel veel invloed gehad op de uiteindelijke inrichting.  
 
Toen de Romeinen in 19 voor Chr. in het rivierengebied kwamen, waren dus de landschapsvormende processen al voltrokken, de geologische opbouw is niet meer gewijzigd. De mens heeft wel veel invloed gehad op de uiteindelijke inrichting.  
  
[[image:Locaties en wegen.jpg. |300px |left | Rivieren en wegen bij Elst]]
+
[[image:Locaties en wegen.jpg |300px |left | Rivieren en wegen bij Elst]]
  
 
[[Categorie:Gebiedskaart]][[Categorie:Elst]]
 
[[Categorie:Gebiedskaart]][[Categorie:Elst]]

Versie van 24 nov 2013 om 22:51

Onderwerp:

Gebiedskaart Elst

Tempels

Elst was in de Romeinse tijd een klein Bataafs plattelandsdorpje met een handjevol boerderijen. Wat Elst belangrijk maakte was de tempel. Het was een zogeheten Gallo-Romeinse tempel, een tempel met Romeinse en Keltische architectuur. De tempel die hier stond, was de grootste in zijn soort in Noordwest-Europa.

Waarschijnlijk heeft keizer Traianus opdracht gegeven om de tempel te laten bouwen. Het heiligdom was gewijd aan de inheems-Romeinse god Hercules Magusanus, de hoofdgod van de Bataven. Onder de huidige Grote Kerk van Elst liggen nog fundamenten en opgaand muurwerk van deze tempel, een van de grootste en belangrijkste Romeinse ruïnes van Nederland.

Iets ten noorden van Elst is de doorgaande weg van de Rijn naar Nijmegen teruggevonden. Op die plek geeft een kunstwerk een idee hoe deze weg er uit heeft gezien, compleet met ossenkar.

In Elst (GLD) en omgeving zijn bij opgravingen verschillende Romeinse vondsten gedaan. In Elst zijn resten van de grootste Gallo-Romeinse tempel ten noorden van de Alpen gevonden.


Maquette Valkhof Museum Nijmegen
Deze resten zijn nu te zien in de kelder van de Grote Kerk.

Vlakbij de tempel zijn de resten van een tweede tempel opgegraven en zijn sporen van een Romeinse weg gevonden.

Omstreeks 50 na Chr. stond de tempel nabij een nederzetting, halverwege de Limes en Ulpia Noviomagus Batavorum (Nijmegen). Bij de tempel bevond zich een dorp waar handelaren en ambachtslieden leefden en daar omheen op de hoge gronden stonden Bataafse boerderijen. De tempel had een grondplan van 11,5 bij 8,5 meter.

[1]

Het landschap

Al rond 3500 voor Chr. stroomde een kilometer brede rivier aan de zuidkant van Elst. In de Bronstijd heeft deze rivier in zuidelijk Elst dikke pakketten zand afgezet en in de noordelijke buitenbocht werd een oeverwal opgeworpen die later, aan de oost- en westkant van Elst, weer doorbroken werd en uitgroeide tot de stroomgeul Santacker-Driel. Door het ontstaan van de huidige Waal raakten in de Late IJzertijd deze rivieren buiten werking en slibden langzaam dicht.


Toen de Romeinen in 19 voor Chr. in het rivierengebied kwamen, waren dus de landschapsvormende processen al voltrokken, de geologische opbouw is niet meer gewijzigd. De mens heeft wel veel invloed gehad op de uiteindelijke inrichting.

Rivieren en wegen bij Elst